Just so you know?

ไปพิดโลกมาเมื่อวันศุกร์ กลับมาถึงเมื่อวานตอนเย็นๆ...เป็นอะไรที่สนุกดีนะ บรรยากาศในมหาลัยก็น่าเรียน กว้างดี((รังสิตมันแคบ)) คนก็น่าไปเรียนด้วย เสียอย่างเดียว ยุงเยอะมากๆ เหตุผลสำคัญเลยนะเนีย ไปครั้งนี้เพื่อนๆดูแลอย่างดี ทีแรกก็คิดว่าจะไม่ได้ไป((ใจน่ะอยากไปมากๆ)) แต่สุดท้ายก็ได้ไป แถมไปถึงหมอชิตก่อนคนอื่นอีกต่างหาก ตื่นเต้นดีนะ เพราะว่าปกตินั่งรถไปที่บ้านก็จอดที่ร้านแม่สุรีย์เลย แต่นี่ต้องลงหน้ามอนอ ออกจากหมอชิตประมาณสามทุ่มครึ่งเห็นจะได้ ไปถึงนู่นเกือบตีสอง ลิ้นจี่เคยไปมาแล้วแต่ she ก็หลับตลอดทางเพราะ she กินยาแก้หวัด ก็เลยเหลือคนที่ไม่เคยไปนั่งตื่นเต้นกันสองคน เหมือนจะได้หลับสักชั่วโมงมั้ง นอกนั้นก็นั่งเม้ากับหญิงบิว พอพี่กระเป๋ารถเดินมาบอกว่าถึงมอนอพิดโลกแล้วครับ...ดีใจมาก เอ๊ะ..แต่ทำไมมองไปเห็นแต่ต้นไม้วะ อ่อ มองผิดทางนั่นเอง รถก็ส่งลงเกาะกลางถนน ให้เดินข้ามถนนไปอีก รออยู่หน้าเซเว่น นี่แหละที่อัญบอก ยุงโครตเยอะ ถึงขั้นยืนเฉยๆไม่ได้กันเลยทีเดียว ก็เลยเดินวนรอบตัวหญิงบิวซะเลย 55 ไม่ใช่อะไรหรอกมันไม่รู้จะเดินไปไหน สักสิบนาทีสารถีทั้งสามคัญอันได้แก่ อัญ อ๊อฟ นิว ก็มาถึง ได้กลับไปนอนซะที พอเที่ยงๆ ก็ออกไปกินข้าวกัน((ตอนเช้าไม่ได้กินเพราะตื่นไม่ทัน))ไปหาจอยที่หอ ต่อด้วยร้องคาราโอเกะ เย็นก็ออกไปกินข้าว ซื้อตั๋วรถกลับ แล้วค่ำๆก็ถึงเวลาออกล่าของพวกเรา 55 ก็แค่ ไปกินเหล้าที่พิดโลก สนุกสนานดีนะ หนุ่มๆที่นั่นก็หน้าตาดีใช้ได้ ได้เห็นอะไรสนุกๆเยอะแยะ...55 ที่สำคัญคือ เห็นอ๊อฟเต้น ยังจำภาพนั้นได้ดี อิอิ หลังจากที่ร้านปิดพวกเราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวกันต่อ แล้วก็กลับไปนอน ตื่นมา 11 โมงของอีกวัน ได้เวลาเตรียมตัวกลับ อาหารเที่ยงก่อนกลับที่พิดโลก แล้วพวกเราก็ได้เวลากลับกันจริงๆ ใจหายเหมือนกันนะ ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่เพราะได้อยู่กับเพื่อนๆ ถึงไม่อยากให้ความสุขมันหายไป เข้าใจความรู้สึกอัญเลย แวนเป็นแบบนั้นบ่อยๆ แต่ก็สัญญาไว้แล้วว่า จะกลับไปหาเพื่อนๆอีกแน่นอน มีความสุขขนาดนี้ไม่ไปได้ยังไงหล่ะเน๊าะ...

 

ปล.ขอบคุณทุกคนที่ทำให้ช่วงวันหยุดนี้มีความทรงจำที่ดีอีกหนึ่งเรื่องในชีวิต

ปล.2 แล้วเราจะได้เจอกันอีกแน่นอนที่พิดโลก

และแล้วหลังจากที่ไว้ผมยาวมาได้ประมาณ 5 ปี ติดต่อกัน ก็ถึงวันที่ได้ตัดผมสั้นซะที เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เลยนะเนี่ย เวลาที่ส่องกระจกเห็นตัวเองผมสั้นแบบนี้รู้สึกแปลกๆ เปิดเทอมใหม่ต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง ตัดผมสั้นลดอายุซะหน่อยก็โอเคนะ...555 พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้ว หวังว่าจะมีสิ่งดีๆเกิดขึ้นนะ...

ความเสียใจมันทำให้ทุกอย่าง
เจ็บกว่าที่ควรจะเป็น กว่าคนจริงใจจะลืม
รักมากมายต้องทนมาแสนนาน
สิ้นสุดแล้วมันก็ทนไม่ไหว เจ็บคราวนี้คงเป็นครั้งสุดท้าย

หากยื้อรักเธออีกต่อไป ก็ยิ่งท้อแล้วยิ่งต้องเหนื่อยใจ
ก็พอแล้วต้องถึงเวลาที่เราจะต้องแยกกัน

จะร้องไห้วันนี้ จากวันนี้แล้วจะจบไป
จะร้องให้ลืมเธอไป และจะล้างใจครั้งสุดท้ายด้วยน้ำตา
จะอยู่ทำไมกับคนไม่เห็นค่า ไม่ยอมเสียเวลามันอีกแล้ว
จะร้องไห้วันนี้ จากวันนี้แล้วจะตัดใจ
ไม่สนฉันไม่อายใคร เจ็บคราวนี้จะเก็บไว้ให้เตือนว่า
เจ็บยังไงก็มีความรู้สึก ยังไม่ตาย
ปล่อยให้รักมันเหือดหายพร้อมน้ำตา

ถึงยากที่จะลาเพื่อเริ่มใหม่
ไม่กลัวฉันพร้อมจะยอมเสี่ยงไป เจ็บกว่านี้คงไม่มีอีกแล้ว


ปล่อยให้รักมันเลือนหายด้วยเวลา